Concentratieproblemen op school

 

Concentratieproblemen op schoolTijdens oudergesprekken op school krijg je het steeds weer te horen. ‘We zien dat uw kind zich slecht kan concentreren.’ ‘Uw kind laat zich veel afleiden door de omgeving en/of dwaalt af met de gedachten.’ ‘Uw kind krijgt de taken niet af.’ ‘Uw kind werkt slordig.’ ‘Het zit er wel in, maar het komt er niet uit.’

Wat moet je hier nu mee? Niets doen is niet echt een optie, want het beïnvloedt de schoolprestaties en in sommige gevallen beïnvloedt het ook het zelfvertrouwen van het kind. Wat kun je nu doen? Lees verder over concentratieproblemen en wat de mogelijkheden zijn.

Concentratie, wat is dat precies?

Laten we eerst even stil staan bij wat er nu wordt bedoeld als we het over concentratieproblemen hebben. Ten eerste, wat is concentratie? Concentratie is het vermogen om je aandacht ergens op te richten. Aandacht is een belangrijke functie bij het uitvoeren van handelingen. Door het focussen en vasthouden van aandacht verwerken we informatie uit de omgeving.

Er zijn drie vormen van aandacht:

  • Gerichte aandacht: je laat je niet afleiden door prikkels uit de omgeving.
  • Volgehouden aandacht: je kunt de aandacht voor langere tijd vasthouden.
  • Verdeelde aandacht: je kunt de aandacht verdelen tussen meerdere taken of inkomende informatie.

Op school speelt concentratie een grote rol. Een kind krijgt veel informatie die het moet verwerken, het moet doelgericht werken en afleidende gedachten en omgevingsprikkels weerstaan. Een lange tijd inspannen voor een taak is moeilijk.

Afhankelijk van de leeftijd ontwikkelt zich het vermogen om zich steeds beter en langer te concentreren. Voor jonge kinderen is dit erg moeilijk. De duur dat ze met hun aandacht erbij kunnen blijven is kort en het werktempo is laag. Oudere kinderen zijn vaak beter in staat om zowel interne als externe prikkels in bepaalde situaties te onderdrukken. De volgehouden aandacht ontwikkelt zich ook steeds verder. Naarmate kinderen ouder worden, werken ze sneller en nauwkeuriger op cognitieve taken.

Er zijn verschillende soorten aandachtsproblemen
  • Problemen in de selectieve aandacht (het richten op taakrelevante stimuli en het negeren van irrelevante stimuli).
  • Problemen in het vermogen om de aandacht vast te houden (aandachtsspanne).
  • Problemen in het vermogen om de aandacht van het één op het ander te richten (switchen).

Elk kind heeft wel eens moeite om zich te concentreren. Volwassenen lukt het soms ook niet altijd. In bepaalde gevallen is er gewoon een motivatieprobleem. We hebben er niet zo veel zin in. Er is sprake van een aandacht- en concentratieprobleem, wanneer het structureel of voor langere tijd voorkomt. Er kunnen dan twee zaken aan ten grondslag liggen. Het kan te maken hebben met een tijdelijk ander probleem, bijvoorbeeld na een bijzondere gebeurtenis, ziekte, of door oververmoeidheid. Aandacht- en concentratieproblemen kunnen ook het gevolg zijn van een stoornis, zoals ADD of ADHD. De hersenen werken dan anders dan bij mensen die er geen last van hebben. Hierdoor is het lastiger om de aandacht te richten, vast te houden en/of te switchen. Het is lastig om niet afgeleid te raken door interne of externe prikkels.

Wat kun je als ouder doen?

Het is belangrijk om de oorzaak van de problemen te achterhalen. Is het vermoeidheid, zijn er motivatieproblemen, zijn er gebeurtenissen geweest die er invloed op hebben of is er toch een vermoeden van AD(H)D? Vraag een professional om met je mee te kijken. Afhankelijk van de onderliggende oorzaak kun je stappen ondernemen.

Waar kun je aan denken als behandeling?

Is er sprake van AD(H)D, dan denken mensen bij behandeling al gauw aan medicatie. Dat kan zeker helpen, maar voor sommige mensen is dit geen optie. De reden kan zijn dat je tegen medicatie bent en geen stimulerende middelen aan je kind wil geven, medicatie kan vervelende bijwerkingen hebben, het slaat niet aan, of het kind voelt zich totaal niet meer zichzelf.

Neurofeedback is een behandelmethode die je dan kunt overwegen. Ook als er geen diagnose is, maar er  wel aandacht- en concentratieproblemen zijn, dan kan dit een methode zijn om klachten te verminderen. Neurofeedback is een behandelmethode op de hersenactiviteit. Bij AD(H)D zien we dat de hersenen anders werken en daarmee sluit de behandelmethode direct aan op de oorzaak van de klacht. Tijdens de behandeling worden de hersenen geleerd op een andere manier te werken. Dit wordt geleerd door middel van feedback die op de hersenactiviteit gegeven wordt. Door bepaalde hersenactiviteit te belonen past het zich aan. De behandelmethode bestaat al lang en wordt al jaren in Amerika toegepast. Er wordt steeds meer onderzoek naar gedaan en ook in Nederland wordt het steeds bekender en meer toegepast. Recent onderzoek laat zien dat het een effectieve en duurzame behandelmethode is voor ADHD.

7 december 2018 blog op Psycholoog.nl door Ilse Mennen

Uit je hoofd in je lichaam

Je kent het wel je hebt het gevoel dat je dagen te kort zijn, je moet nog zoveel doen, het werk stapelt op, maar je bent moe. Je hartritme is sneller en je ademhaling zit hoog. Je kraakt af en toe met je nek en je voelt een druk op je voorhoofd. Toch ga je door. Je staat er niet bij stil, want er wordt wat van je verwacht en/of je verwacht wat van jezelf.

Hoe zit dat nu eigenlijk met stress? Wat doet stress met het lichaam en je brein? Waarom negeren we stress en wat zouden we eigenlijk moeten doen?

 

Wat is stress?

We kennen allemaal wel het gevoel dat het ons even te veel wordt. Je gezin, je werk, je familie, je vrienden, het vraagt allemaal je aandacht. Je hebt het druk. Dat is meestal nog wel te handelen, maar komt er iets anders bij zoals problemen op je werk, problemen binnen het gezin of je moet dingen op werk doen die je moeilijk vindt, dan is dit het juiste recept voor stress. De druk en de spanning loopt op en houdt aan.

 

Wat doet het met je lichaam?

Even stress is geen ramp. Een bepaalde mate van stress kan je lichaam prima aan en heeft zelfs een bepaalde nut. Stress heeft als doel om je lichaam is staat van paraatheid te brengen. Het zet aan tot actie. Wanneer de actie gedaan is, komt er weer ontspanning en herstel. Echter wanneer stress, langdurig aanhoudt en er geen herstel is, dan betekent dit roofbouw op je lichaam. Door langdurige stress treedt er een ontregeling in je lichaam op. Stresshormonen zoals cortisol nemen toe en blijven verhoogd. Een verhoogd cortisol niveau kan op verschillende manieren een negatief effect hebben op het lichaam en het brein. Zo kan het leiden tot slaapproblemen (vroeg wakker worden), een disbalans in je bloedsuiker, diabetes, gewichtstoename (met name rond de buik), cardiovasculaire problemen (vernauwde aderen), problemen met het immuunsysteem, problemen met de spijsvertering en vruchtbaarheid. Een verhoogd cortisolniveau is ook geassocieerd met structurele degeneratie van de hippocampus (een deel van de hersenen dat een belangrijke rol speelt bij de opslag van informatie) en verslechterd functioneren van de prefrontale cortex. Dit leidt tot geheugenproblemen, maar ook problemen met executieve functies en emotionele processen.

 

Waarom negeren wij belangrijke signalen in ons lichaam?

Sommige mensen zijn gevoeliger voor stress dan anderen, maar wat is het verschil tussen mensen die volledig opgebrand raken en mensen bij wie dat niet gebeurd? Het verschil zit hem in persoonlijkheid en de mate van herstel die iemand kan pakken. Net als sporters is het namelijk belangrijk dat je na een stressvol moment of een stressvolle dag (extreme inspanning) kan herstellen. Niet iedereen doet of kan dat. Het is namelijk makkelijker om door te gaan. We zijn al gejaagd en draven maar door op de automatische piloot. We negeren alle signalen van ons lichaam. Moe zijn komt niet uit. We zetten ons er steeds overheen, want dingen moeten gedaan worden. Het lijkt functioneler om in ons hoofd te zitten en maar in actie te blijven. Op korte termijn levert dat het meeste op. We vergeten ons lichaam en zijn er totaal niet meer bewust van. Ons lichaam moet heel hard schreeuwen, willen we er naar luisteren, maar dan is het vaak te laat.

 

Wat zouden we eigenlijk moeten doen?

Het is belangrijk dat we het functioneren van ons eigen lichaam begrijpen. Hoe reageert ons lichaam op stress en welke signalen geeft het af? Dit helpt om meer bewust te worden van signalen die het lichaam ons geeft. Door regelmatig rustmomenten in je dag in te plannen, blijft er ruimte om te voelen en na te gaan hoe je erbij zit. Gaat het nog goed? Hoe is ademhaling? Heb je pijn in je nek? Op het moment dat je je er bewust van bent, kan je er ook pas wat mee doen. Verder is het cruciaal dat je na drukke perioden voldoende herstel pakt. Pak je ontspanning, zodat je cortisol niveau kan dalen, je lichaam zich kan herstellen en terug in balans kan komen.  

 

Biofeedback is een zeer geschikte en waardevolle methode om meer inzicht te krijgen in het functioneren van je lichaam en te leren je stresssignalen te herkennen. Bij biofeedback worden lichaamssignalen zoals bijvoorbeeld de spierspanning, je ademhaling, huidgeleiding, handtemperatuur of hartslag gemeten en teruggekoppeld ofwel zichtbaar gemaakt (feedback). Het geeft je inzicht in de manier waarop je lichaam reageert op spanning en ontspanning. Middels de feedback leer je je lichaamssignalen herkennen en beheersen en kan je jezelf trainen om weer in balans te komen.

Blog op Psycholoog.net door Ilse Mennen november 2018; Brainnetwork

Biofeedback voor drukke moeders

Onlangs hebben we samen met Mama’s een blog geschreven over hoe biofeedback je kan helpen om rust te vinden in de alledaagse hectiek. Deze blog richt zich specifiek op drukke moeders. In onze praktijk spreken we regelmatig jonge moeders die vastlopen in het combineren van carrière, sociale verplichtingen en het gezin. Structuur en een ritme wat bij je past, zijn cruciaal om deze juiste balans te vinden. Biofeedback kan je vervolgens helpen om meer rust te vinden in je brein en beter om te gaan periodes van stress.
Lees hier de hele blog op Mamas.nl

Overbelast? Slaapproblemen? De oplossing voor te drukke moeders!

Burnout test

Hartcoherentietraining tegen stressklachten  

Burnout test

Stress heeft grote invloed op ons lichaam zowel op mentaal als op emotioneel en fysiek gebied. Wanneer je voor langere tijd stress ervaart, kunnen er diverse klachten ontstaan. Stress zorgt niet alleen voor een disbalans in je lichaam, stress komt ook voort uit een disbalans. Zo kan stress zichzelf in stand houden, zelfs zonder dat we ons daar bewust van zijn. Vermoeidheid, gebrek aan eetlust of juist eetbuien, hoge bloeddruk, hartkloppingen, maar ook chronische pijnen en – ontstekingen, huid- en darmproblemen, depressie, angstklachten, evenals concentratie-, gedrags- en slaapproblemen: het zijn allemaal voorbeelden van klachten die voort kunnen komen uit een teveel aan stress. Veel mensen weten niet dat het zenuwstelsel daarbij een grote rol speelt.

 

Het sympatisch en parasympatisch zenuwstelsel

Onze lichaamstemperatuur, hormoonhuishouding, het immuunsysteem, spijsvertering, ademhaling en de hartslag  worden volledig automatisch en onbewust aangestuurd. Over deze functies hoeven we niet na te denken. Het autonome zenuwstelsel is verantwoordelijk voor de juiste balans van bovengenoemde lichaamsfuncties. Het autonome zenuwstelsel bestaat uit twee delen die elkaar in evenwicht behoren te houden: het activerende deel en het rustgevende deel. Het activerende deel heet het sympathische zenuwstelsel, het rustgevende deel heet het parasympathische zenuwstelsel. Ze worden ook wel eens het ‘gaspedaal’ en het ‘rempedaal’ van ons lichaam genoemd.

Het gaspedaal (de sympaticus), zorgt ervoor dat je lichaam in actie komt, bijvoorbeeld bij sport of beweging. Ditzelfde gaspedaal is ook verantwoordelijk voor de bekende ‘vecht-of-vlucht reactie’ die optreedt bij acuut gevaar; een schrikreactie. Hierbij gaat de hartslag omhoog en wordt de ademhaling sneller en oppervlakkiger, de spieren spannen zich aan en je gaat zweten. De bloedvaten in de vingers vernauwen, waardoor het bloedvolume  en de temperatuur in je hand daalt. Het spijsverteringsstelsel gaat langzamer werken omdat deze op dat moment minder nodig is. Het bloed wordt juist naar de spieren toe geleid. Ons lichaam zorgt er zelf voor dat het in een optimale staat komt om te kunnen vluchten of vechten. Het sympathische zenuwstelsel is dan in werking.

Het rempedaal (parasympaticus) wordt ingedrukt wanneer we tot rust komen en ontspanning ervaren; bijvoorbeeld als het bedtijd wordt en je moe wordt. Dankzij de parasympaticus daalt de hartslag, wordt de ademhaling langzamer, de spierspanning neemt af, je zweet minder en de bloedvaten in de vingers verwijden, waardoor het bloedvolume en de handtemperatuur stijgt. Het bloed wordt dan minder naar de spieren geleid.

De balans in het autonome zenuwstelsel (tussen het gaspedaal en rempedaal) kan verstoord raken. Door druk(te) op het werk, in het verkeer en in ons privéleven wordt steeds vaker een beroep gedaan op ons ‘gaspedaal’. Het ‘gaspedaal’ wordt steeds een klein beetje verder ingetrapt en wanneer er sprake is van langdurige of opeenvolgende stress, blijft het gaspedaal als het ware ingedrukt. Deze vraag naar extra activiteit is gekoppeld aan overmatige activiteit in het sympathische zenuwstelsel. Het veroorzaakt op lange termijn een disbalans tussen het sympathische en het parasympathische zenuwstelsel. Uiteindelijk zal dit leiden tot klachten op allerlei niveaus.

 

Terug in evenwicht: Het Hart Brein systeem

Hoe kunnen we ervoor zorgen dat er een goed evenwicht is tussen het sympatisch en parasympatisch zenuwstelsel en dat deze systemen goed op elkaar zijn afgestemd? Het antwoord ligt in de relatie tussen de hersenen en het hart. Er is continue communicatie het hart en de hersenen (het hart brein systeem). Ze beïnvloeden elkaar. Denk bijvoorbeeld maar aan een schrikreactie: als je schrikt, wordt dit in de hersenen geregistreerd en gaat het hart sneller kloppen. Het hart past zich aan de invloed van het autonome zenuwstelsel aan. Het hart doet meer. Het zendt ook signalen terug naar de hersenen waarmee het de hersenactiviteit beïnvloedt. De communicatie tussen hersenen en hart verloopt dus in beide richtingen.

Middels hartcoherentietraining kan je de communicatie tussen het hart en de hersenen beïnvloeden. Normaal gesproken zijn het sympatisch en parasympatisch systeem wisselend actief. Met de ademhaling kan je op die invloed uitoefenen op de wisseling van die systemen. Bij de inademing gaat je hart sneller kloppen en wordt het sympathisch systeem geactiveerd, bij de uitademing vertraagd je hartslag en kom je meer in het parasympatisch systeem. Bij gezonde personen verschilt de tijd tussen twee hartslagen voortdurend. We noemen die variatie: heart rate variability of te wel hartslag variabiliteit (HRV). Deze onregelmatigheid toont aan dat de hartfrequentie zich goed aanpast aan de omstandigheden van het hart en de bloedvaten. Wetenschappers en artsen beschouwen hartslag variabiliteit als een belangrijke gezondheids- en fitheidsindicator. Het is een maat van psycho-fysiologische flexibiliteit, die tot uiting komt op lichamelijk, mentaal en emotioneel vlak. Het reflecteert onze mogelijkheden om op stress en omgevingsomstandigheden te reageren.

Hoe het patroon van onze hartslag variabiliteit eruit ziet, geeft de mate van coherentie weer. Als we ontspannen zijn en rustig in en uitademen dan is er een hoge hartcoherentie. Er ontstaat een harmonisch patroon in de hartslag die mee resoneert met de ademhaling.  Het autonome zenuwstelsel zal de snelheid van de hartslag, de output van het hart en de capaciteit van de bloedvaten aanpassen, zodat het ritme  synchroon gaat lopen met de ademhaling. Wanneer we gestrest zijn, gejaagd of een ons onprettig voelen zal de hartcoherentie laag zijn en laat het patroon een meer chaotisch en schokkend beeld laten zien.

Bron: heart Math Benelux

Hartslag variabiliteit en hartcoherentie beïnvloeden deze communicatie op gunstige wijze waardoor de balans tussen het sympatische en parasympatische deel (gas- en rempedaal) wordt hersteld, door het trainen van gelijkmatige activatie. Deze herstelde balans leidt tot andere signalen naar de organen waardoor deze minder stresshormonen gaan aanmaken. Zo heb je dus zélf invloed op de reactie van je lichaam en kun je het evenwicht in het autonome zenuwstelsel herstellen.

Tijdens hartcoherentie training leer je adem te halen op een eigen optimale snelheid waardoor er rust in het autonome zenuwstelsel ontstaat. Je leert wat  het effect van je ademhaling is op je HRV en hartcoherentie. Tijdens de training zie je je eigen hartslag en leer je wat stress en ontspanning met het lichaam doen. Zo krijg je inzicht in de relatie tussen wat er binnenkomt aan prikkels en waar die toe leiden zowel fysiek als emotioneel. Dit inzicht biedt de mogelijkheid je reactie op de prikkels te veranderen ten gunste van je gezondheid.

 

Stress en eten

Invloed van stress op je eetgedrag

De neiging om meer te snoepen en ‘slechte’ dingen te eten wanneer je meer stress hebt?
Er is een biologische reden waarom we dit doen.

Hoe zit dat nu precies?

Bij langdurige stress raakt het stresshormoon cortisol uit balans. Dit stresshormoon is essentieel voor je energie en gezondheid, maar als het uit balans is heeft dit gevolgen voor je hele fysiologische systeem. Normale hormoonlevels zijn essentieel voor de regulering van een stabiel energieniveau gedurende de hele dag. Cortisol reguleert de prestaties van andere hormonen zoals testosteron, oestrogeen en schildklierhormonen.

 

Daarmee is cortisol een soort controle systeem voor de andere hormonen. Het brengt je bloeddruk omhoog als het omhoog moet gaan en het verhoogt je bloedsuiker gehalte alleen als je dit nodig hebt. Ook moduleert het de werking van je immuunsysteem.

Stress en etenHet cortisol niveau is in een normale en gezonde toestand in de ochtend hoog en neemt gedurende de dag af. Maar bij chronische stress blijft het lichaam de hele dag door cortisol produceren.

Doordat de hoeveelheid cortisol niet afneemt heeft dit gevolgen voor de slaap. Je kan moeilijk in slaap komen en komt niet tot rust. Overdag zorgt het hoge cortisol ervoor dat het verlies aan energie, dat ontstaan is door slaapgebrek en stress, gecompenseerd wordt door eten. Cortisol verhoogd namelijk het honger gevoel en versterkt de motivatie om te eten. Daarbij voel je je beter, want eten zorgt voor een verhoging van je bloedsuikerspiegel en dit stimuleert weer de productie van dopamine.

Dopamine is een stof die je een gevoel van beloning geeft. Het beloningscentrum in je hersenen wordt geactiveerd, waardoor je steeds meer behoefte hebt aan suikers. Door chronische stress is ook je dopamine balans verstoord geraakt, waardoor je je in de basis niet zo prettig voelt. Door suikerinname, stijgt je dopamine niveau en voel je je beter.

Dopamine heeft op zichzelf ook weer een functie in het balans houden van een andere stof, serotonine. Serotonine is een stimulerende neurotransmitter die betrokken is bij verschillende alledaagse functies, zoals bijvoorbeeld slaap en emotie. Het is ook een stof die zorgt voor een verzadigd gevoel. Een tekort kan leiden tot overeten. Het houdt elkaar dus in stand en de neiging tot eten blijft. Je lichaam en je hersenen vormen één groot netwerk.

Het feit dat we bij stress de neiging hebben om te snoepen en slechte dingen te eten is dus niet zo gek en fysiologisch gezien verklaarbaar. Het geeft echter nog niet een goede reden om er aan toe te blijven geven, want een negatief spiraal waarin overgewicht, ziektes, spijsverteringsproblemen, negatief zelfbeeld etc. op de loer liggen, wil je liever niet. Je hebt er dan namelijk nog een probleem bij.

Zorg dat je in balans bent en goed voor jezelf zorgt.

 

Keep up the healthy networks!!

 

Neurofeedback BrainNetwork

 

Burnout vookomen met neurofeedback behandeling

We werken ons kapot

Buschauffeurs hebben geen tijd om te plassen, verpleegkundigen moeten extra diensten draaien en leraren bezwijken onder de administratieve rompslomp. We werken ons massaal kapot en de prijs die we betalen is hoog. Stress en burn-outklachten liggen op de loer. Waarom werken we zo hard als het niet gezond meer is? En is het tij te keren? 

Hoofdredacteur Jildou van der Bijl van de populaire glossy LINDA zag onder ogen dat de werkcultuur op haar redactie een mijnenveld was geworden voor het krijgen van een burn-out. Toen de een na de andere werknemer omviel, besloot ze een jaar lang pas op de plaats te maken en haar werknemers geen nieuwe projecten op te leggen.

Volgens neuropsycholoog Margriet Sitskoorn leiden al het multi-tasken en de stress tot angstaanjagende gevolgen voor ons brein. Door het snelle schakelen en overbelasten sterven hersencellen af. Sitskoorn, zelf een drukbezette wetenschapper, weet haar eigen werkdruk in toom te houden met strikte leefregels.

Kruispunt heeft er een goede rapportage over gemaakt. Voor vele worden er herkenbare zaken besproken. Het zet je aan het denken. Kan jij dingen anders doen?

Bekijk hier de uitzending “We werken ons kapot”  terug.

Bron: GGZ Nieuws

Hartcoherentie

Hartcoherentie voor meer balans

Hartcoherentie is ontwikkeld door Heartmath instituut in Boulder Creek in de Verenigde Staten. De techniek is gebaseerd op ruim twaalf jaar onderzoek. Heartmath instituut is opgericht door Doc Childre. Hij ontwikkelde de Freeze-Framer, de emWave en Personal Stress Reliever software voor het verbeteren van gezondheid en prestaties.

Met de technieken kun je emotionele stress verminderen. De resultaten zijn meetbaar, duurzaam en met een beetje oefening gemakkelijk toe te passen.

Wat zijn emoties?

Emoties voelen we in ons lichaam, ze zijn belichaamd. Een emotie is een sterk gevoel zoals blijdschap of boosheid. Het hart heeft haar eigen netwerk en haar eigen hormonenfabriek. Het maakt onder andere adrenaline aan en scheidt ook een eigen voorraad oxytocine af, het gelukshormoon. Al deze hormonen werken rechtstreeks op het brein. Het hart heeft ook nog een elektromagnetisch veld die op enkele meters van het lichaam kan worden aangetoond. Het hart neemt waar en heeft gevoelens. De wisselwerking tussen het emotionele brein en het eigen neurale netwerk van het hart (hart-hersensysteem) is de sleutel tot emotionele  intelligentie. Door je hart te controleren, kun je je emotionele brein beheersen.

Als emoties sterk aanwezig zijn, zoals boosheid of woede, kun je dat zien aan een verandering in het hartritmepatroon. Het hartritme wordt dan ongelijk en onregelmatig. Met andere woorden, in een toestand van stress, of sterke negatieve emoties wordt de veranderlijkheid van het hartritme tussen twee slagen chaotisch en onregelmatig. Als we een sterke emotie voelen is het moeilijker om helder te denken. Dit komt omdat ons bewuste brein tijdelijk offline wordt gezet.

Als we ons goed en veilig voelen, is het hartritme gelijkmatig en glooiend. Wetenschappers hebben ontdekt dat een regelmatig hartritme het helder denken en besluitvoering vergemakkelijkt.

 

Hartcoherentie techniek

Coherentie is een natuurlijke toestand die in het bijzonder optreedt als je positief en opgewekt bent of iets doet wat je leuk vindt of dankbaar bent. Met hartcoherentie kun je leren je emoties te managen en het beïnvloedt andere fysiologische processen, zoals bloeddruk.

Door ritmisch te ademen kun je je zenuwstelsel in balans brengen omdat het ritme van je ademhaling effect heeft op het ritme van je hart. Naast het ritmisch ademen is het de bedoeling om positieve gevoelens op te wekken, zoals liefde of dankbaarheid, terwijl je door je hart in- en uitademt. Dit zorgt voor zowel lichamelijk als emotionele balans, een stressmanagement techniek.

Inmiddels weten we dat chronische stress angst, slapeloosheid, verhoogde bloeddruk en depressie kan veroorzaken. Maar ook minder concentratie en verhoogde prikkelbaarheid. Door je inwendige fysiologie te beheersen middels hartcoherentie voel je je snel minder gestrest en verbeter je je relaties, je concentratie vermogen en je prestaties.

De verschillende stappen van de hartcoherentie techniek zijn ontwikkeld en getest door Heartmath instituut. De Quick Coherence techniek bestaat uit drie stappen.

    1. Hart focus–> Focussen van je aandacht op je hartstreek, dit haalt je uit je hoofd;
    2. Hart ademhaling–> Visualiseren dat je in- en uitademt door je hart;
    3. Hart gevoelens–> Contact maken met een gevoel van warmte of dankbaarheid. Positieve gevoelens zoals liefde, waardering of dankbaarheid in jezelf oproepen terwijl je in- en uit blijft ademen door je hart. Het hart is erg gevoelig voor elk gevoel van liefde of dankbaarheid.

 

In de American Journal of Cardiology heeft Heartmath aangetoond dat het oproepen van een positieve emoties via een herinnering of een zelfbedachte emotie, tot hartcoherentie leidt. Door deze hartcoherentie, de verandering van het ritme van de hartslag, wordt het emotionele brein beïnvloedt en krijgt het signaal dat de fysiologie in homeostase is. Het emotionele brein zal vervolgens reageren op deze boodschap door nog meer de hartcoherentie te versterken . Een tweerichtingverkeer.  Het hart bevordert het functioneren van de hersenen.

Coherentie tussen hart en emotionele brein brengt het autonome zenuwstelsel in balans. In deze staat zijn we volledig in evenwicht. Hierdoor hebben we meer toegang tot onze intuïtie maar ook ons bewust denkende brein (neocortex). Coherentie brengt een innerlijke rust tot stand wat effect heeft op de buitenwereld.

Bron: heart4happiness.nl

 

Burn-out voorkomen

Neurofeedback

Train je hersenen met Neurofeedback

 

Als onze hersenen ontregeld zijn, ontstaan problemen met denken, voelen, doen en laten. Trage hersenactiviteit kan bijvoorbeeld samengaan met ontspannen zijn en gaan slapen, maar ook met ‘aandachttekort’, zoals bij ADHD. Als hersenen echter optimaal functioneren, zijn we tot bijzondere prestaties in staat. Neurofeedback helpt bij klachten, maar ook bij beter presteren. Bij 60 tot 80 % van cliën

Behandeling door middel van Neurofeedback

ten met ADHD zien we na neurofeedback klachten verminderen, of geheel verdwijnen. Bij sporters, managers en musici, die met neurofeedback trainden, zijn prestaties aanzienlijk verbeterd. Neurofeedback is geschikt voor volwassenen, adolescenten en kinderen. Wetenschappelijke ondersteuning is aangetoond bij ADHD, ADD, angst, slaapproblemen, epilepsie, topsport en topmusici. Veelbelovend zijn de resultaten bij autisme, niet aangeboren hersenletsel en tinnitus (oorsuizen).

Neurofeedback is hersentraining, waarbij het brein leert beter te functioneren. Er worden sensoren op het hoofd geplakt, die hersenactiviteit kunnen waarnemen. Als het doel wordt bereikt, kun je dat met behulp van een computer zien en  horen. Als dat vervolgens systematisch wordt beloond, zal het brein zich daarnaar gedragen. Neurofeedback wordt in de Verenigde Staten al tientallen jaren gebruikt en raakt ook in Nederland steeds meer bekend.

Om te weten of hersenactiviteit ontregeld is, wordt een hersenscan gemaakt. Dat kan snel en tegen lage kosten met een EEG, waarbij met een soort badmuts vol sensoren de elektrische activiteit van het brein wordt gemeten. De resultaten staan in tabellen, grafieken en overzichtelijke plaatjes, zodat naar verschillen met gezonde mensen kan worden gekeken. En bij gezonde ‘toppers’ kan worden gekeken hoe ze nog betere prestaties kunnen bereiken. Dit is (en wordt) wetenschappelijk onderzocht. Meer informatie: www.psynip.nl/neurofeedback

Goede neurofeedback vereist kennis en oefening. Bij de Sectie Neurofeedback van het Nederlands Instituut van Psychologen (NIP) zijn psychologen aangesloten die de titel (register) psycholoog NIP voeren, een door het NIP erkende opleiding in neurofeedback hebben gevolgd en kwalitatief goede neurofeedback bieden. Zie hiervoor: www.psynip.nl/vindeenpsycholoog

Bron: www.psynip.nl

Lees meer over de mogelijkheden van Neurofeedback op onze site https://www.brainnetwork.nl/neurofeedback-behandeling/

Behandeling slaapproblemen

Slaapproblemen

Slaapproblemen zijn slecht voor je gezondheid

 

Dat te weinig slapen ongezond is voor lichaam is geest, weten we allemaal. Maar hoe groot de schade precies kan zijn op korte en lange termijn, wordt zichtbaar in een nieuwe infografiek die Huffington Post liet maken.

 

Er werd al heel wat onderzoek verricht naar de impact van een ongezond slaappatroon. Wie amper een weekje minder dan zes uur per nacht slaapt, kan de werking van ruim 700 genen schaden. Een confronterende infografiek laat zien wat slaaptekort kan aanrichten in je lichaam na één dag en op lange termijn.

 

Een nachtje slecht/weinig slapen
Je hoeft maar één dag je nachtrust aan je laars te lappen om al opgezadeld te zitten met een aantal onaangename bijwerkingen.

 

Hongerig
Studies hebben aangetoond dat te weinig slaap je doet hunkeren naar grotere porties en vooral naar voeding met veel vetten en koolhydraten. Wie vermoeid gaat winkelen, grijpt dan ook onbewust veel vaker naar ongezonde dingen.

 

Ongevallen
Zes uur of minder slapen ’s nachts verdriedubbelt het risico op een verkeersongeval. Na amper één nachtje zwakt je oog-handcoördinatie namelijk al af. Of je nu achter het stuur zit of niet, slaaptekort maakt je lomp(er).

 

Uiterlijk
Schoonheidsslaapjes zijn geen fabel. Wie onvoldoende slaapt, zal er voor anderen vrijwel meteen ongelukkiger en ongezonder uitzien. Op lange termijn veroudert de huid zelfs sneller.

 

Ziektekiemen
Rust is één van de belangrijkste bouwstenen voor je immuunsysteem. Wanneer je minder dan 7 uur per nacht slaapt, loop je drie keer meer risico om verkouden te worden. Tijdens het slapen worden proteïnen (cytokines) losgelaten. Bepaalde van deze eiwitten zijn broodnodig om infecties, ontstekingen en stress te bestrijden. Wie onvoldoende slaapt, produceert bijgevolg te weinig van deze vechtertjes, waardoor ook de productie van antilichamen getroffen wordt.

 

Emoties
Onderzoek aan de Harvard Medical School heeft aan de hand van hersenscans aangetoond dat slaaptekort het emotiecentrum in je brein tot 60 procent reactiever maakt, waardoor je emotionele gebeurtenissen minder goed kan relativeren en dus ook behoorlijk ongecontroleerd kan reageren.

 

Slaapproblemen

 

Concentratie

Logischerwijs treft slaaptekort ook je focus en geheugen. Zo krijgt niet alleen je concentratie rake klappen, je zal ook vergeetachtiger zijn, omdat slapen bepalend is voor het vormen van langdurige herinneringen.

 

Slaaptekort op lange termijn
Wie de impact op korte termijn al beangstigend vindt, zal nog grotere ogen trekken bij de gevolgen van langdurig slaaptekort.

 

Sperma
Wie doodmoe is, heeft niet altijd een even pittige seksdrift, maar voor mannen is de impact van chronisch slaaptekort nog veel groter. Het treft namelijk de vruchtbaarheid. Onderzoek toont aan dat (jonge) mannen die vaak te weinig slapen tot 29 procent minder spermacellen produceren.

 

Overgewicht
Slaaptekort maakt je niet alleen onmiddellijk hongeriger, wie langdurig slecht slaapt is opvallend gevoeliger voor zwaarlijvigheid. Zowel hormonale veranderingen, als wijzigingen in het eetpatroon (nachtelijke snacks bijvoorbeeld) dragen hiertoe bij.

 

Diabetes
Hierbij aansluitend zou ook het risico op suikerziekte vergroten, vooral omdat onvoldoende nachtrust ook de gevoeligheid voor insuline kan treffen.

 

Hartziekten
Chronisch slaaptekort wordt verder ook gekoppeld aan een verhoogde bloeddruk en een grotere kans op een hartaanval. ‘De trend van late nachten en vroege ochtenden is een tikkende tijdbom voor onze gezondheid. We moeten nu in actie schieten om het risico op levensbedreigende aandoeningen (hartfalen, beroerte, …) te verkleinen’, besluiten experten in de European Heart Journal.

 

Samengevat: langdurig slecht slapen verhoogt de kans op een snellere dood. Redenen genoeg om een evenwichtige nachtrust hoog op je lijstje met goede gewoonten te plaatsen. Loop je zelf vast en ben je op zoek naar iemand die je kan begeleiden in het oplossen van slaapproblemen neem dan eens contact met ons op, www.brainnetwork.nl.

 

De volledige infografiek kan je hier bekijken.

 

Bron; AD, rubriek gezondheid

× Meer informatie?